نام کاربری یا نشانی ایمیل
رمز عبور
مرا به خاطر بسپار
نسرین نکیسا، بازیگر سریال «بهار شیراز» گفت: این سریال در مقایسه با برخی آثار دیگر تا اندازه‌ای از فضای واقع‌گرایانه فاصله گرفته و جنبه فانتزی آن پررنگ‌تر شده است.
سریال «بهار شیراز» به کارگردانی حسن وارسته، مجموعه‌ای کمدی و خانوادگی است که با محوریت زندگی یک خانواده شیرازی، روابط میان اعضای خانواده، اختلاف‌نظرها و چالش‌های روزمره آن‌ها را به تصویر می‌کشد. داستان این مجموعه حول محور نادر معدل و همسرش پوران می‌گذرد؛ زوجی بازنشسته که در کنار فرزندان و دیگر اعضای خانواده با موقعیت‌های مختلفی روبه‌رو می‌شوند. ورود شخصیت‌های گوناگون به زندگی این خانواده و تفاوت دیدگاه‌ها و روحیات آن‌ها، زمینه‌ساز شکل‌گیری اتفاقات طنز و موقعیت‌های کمیک می‌شود.
نسرین نکیسا، بازیگر سریال «بهار شیراز»، درباره نقش خود در این مجموعه گفت: در این سریال نقش «عمه نیره» را بازی می‌کنم که خواهر دوقلوی «نادر» است. نادر و نیره خواهر و برادری دوقلو هستند که نیره در شهری دیگر زندگی می‌کند. او همسرش را از دست داده و به‌تنهایی روزگار می‌گذراند. نیره به واسطه سال‌ها فعالیت شغلی و حضور در محیط کار، نظم و انضباط خاصی پیدا کرده که این ویژگی به‌تدریج بر رفتارهای شخصی او نیز تأثیر گذاشته است. به همین دلیل نوعی وسواس رفتاری و حساسیت نسبت به نظم و ترتیب در شخصیتش دیده می‌شود.
وی افزود: نیره برای دیدار برادرش به خانه او می‌آید و به‌تدریج وارد فضای زندگی خانواده نادر می‌شود. او خودش را عضوی از این خانواده می‌داند و به دلیل جایگاه عمه بودن و احساس مسئولیتی که نسبت به برادرزاده‌هایش دارد، تصور می‌کند باید بر برخی مسائل نظارت داشته باشد. همین رفتار گاهی با دخالت و حتی فضولی اشتباه گرفته می‌شود، در حالی که انگیزه اصلی نیره دلسوزی، محبت و احساس مسئولیت نسبت به خانواده برادرش است. او با اعضای این خانواده احساس صمیمیت زیادی دارد و خودش را در قبال آن‌ها مسئول می‌داند. البته این احساس مسئولیت گاهی از حد متعارف فراتر می‌رود و باعث می‌شود در امور زندگی آن‌ها دخالت کند.
این بازیگر با اشاره به اینکه خودش نیز تجربه عمه بودن را دارد و بخشی از این تجربه در شکل‌گیری شخصیت نیره مؤثر بوده است، بیان کرد: از قومی قشقایی هستم و چنین رفتارهایی در میان عشایر و برخی قومیت‌ها و ساختارهای عشیره‌ای نمود بیشتری دارد. در این فضاها احساس مسئولیت نسبت به اعضای خانواده، به‌ویژه خانواده پدری تا اندازه‌ای ریشه فرهنگی دارد. ما در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که هنوز در بخش‌هایی از آن ساختار مردسالارانه و سنت‌های خانوادگی پدرمحور دیده می‌شود. در چنین شرایطی اعضای خانواده پدری گاهی خودشان را محق می‌دانند که نسبت به زندگی برادران و فرزندان آن‌ها احساس مسئولیت بیشتری داشته باشند.
وی ادامه داد: ترجیح می‌دهم نام این رفتار را احساس مسئولیت بگذارم، هرچند از نگاه نسل امروز ممکن است چنین رویکردی دخالت یا حتی فضولی تلقی شود و چندان خوشایند نباشد. خودم هم عمه هستم و به لطف خدا برادرزاده‌های زیادی دارم. نسبت به برادرزاده‌ها و خواهرزاده‌هایم احساس محبت و تعلق خاطر زیادی دارم. این عواطف به‌تدریج در وجود آدم نهادینه می‌شوند. فرهنگ در بسیاری از موارد تأثیر عمیقی بر رفتار انسان‌ها می‌گذارد و افراد را به انجام رفتارهایی سوق می‌دهد که ریشه در سنت‌ها و باورهای خانوادگی دارد. وقتی چنین رفتارهایی در طول زمان استمرار پیدا می‌کنند و در یک خانواده یا قوم جا می‌افتند، به بخشی از مناسبات معمول آن جامعه تبدیل می‌شوند. در برخی خانواده‌ها عمه‌ها به خودشان اجازه می‌دهند در امور زندگی برادران و خانواده آن‌ها ورود کنند. این رفتار را نوعی احساس مسئولیت بیش از اندازه می‌دانم. شاید امروز چنین رویکردی از نظر بسیاری از افراد پذیرفته‌شده نباشد، ولی همچنان در بعضی خانواده‌ها وجود دارد و گاهی به سوءتفاهم، دلخوری و اختلاف منجر می‌شود.
وی درباره میزان شباهت شخصیت نیره به خودش نیز گفت: می‌توانم بگویم این شباهت پنجاه‌پنجاه است. من هم نسبت به خانواده برادرم و فرزندان او چنین احساسی دارم، ولی تلاش می‌کنم این محبت و مسئولیت‌پذیری به شکلی بروز پیدا نکند که برای دیگران ناخوشایند باشد یا از حد و مرزهای اخلاقی و انسانی عبور کند. احساس می‌کنم نسبت به فرزندان برادرم که برایم مانند فرزندان خودم عزیز هستند، وظیفه دارم و گاهی لازم است وارد عمل شوم یا نظر و پیشنهادم را مطرح کنم. با این حال، مهم است که این احساس مسئولیت به دلخوری و ناراحتی دیگران منجر نشود.
این بازیگر درباره دلایل پذیرش بازی در «بهار شیراز» و جذابیت‌های این مجموعه توضیح داد: نخستین موضوعی که برایم جذابیت داشت، فضای طنز و کمدی سریال بود. مدت‌ها علاقه‌مند بودم در این حوزه هم فعالیت کنم و تجربه حضور در یک اثر کمدی را داشته باشم. بنابراین، همین ویژگی در وهله اول برایم اهمیت داشت. نکته دوم، شیرازی بودن خانواده و فضای داستان بود. از آنجا که خودم شیرازی هستم و با فرهنگ، لهجه و گویش مردم این شهر آشنایی دارم، احساس کردم جای چنین قصه‌ای در تلویزیون خالی است. همان‌طور که در مجموعه‌هایی مانند «پایتخت» به فرهنگ و ویژگی‌های اقوام و شهرستان‌های مختلف پرداخته شده، شیراز هم به دلیل برخورداری از لهجه، گویش و فرهنگ خاص خود ظرفیت زیادی برای روایت داستان‌های تلویزیونی دارد. لازم بود خانواده‌ای با هویت شیرازی در یک مجموعه تلویزیونی محور داستان قرار بگیرد و مناسبات، روابط و ویژگی‌های فرهنگی آن‌ها به تصویر کشیده شود.
نکیسا ادامه داد: هدف اصلی سریال، نمایش استحکام خانواده و ارتباط میان اعضای یک خانواده شیرازی است. در این مجموعه تلاش شده روابط خانوادگی در بستر فرهنگ شیراز روایت شود. طبیعتاً در آثار طنز و کمدی، اغراق در دیالوگ‌ها، شخصیت‌پردازی و موقعیت‌ها بخشی از ماهیت اثر است و گاهی موقعیت‌هایی شکل می‌گیرد که ممکن است در زندگی واقعی چندان باورپذیر نباشد. همین ظرفیت طنز و امکان خلق موقعیت‌های متفاوت برایم جذاب بود و دوست داشتم در چنین اثری حضور داشته باشم. به همین دلیل وقتی پیشنهاد بازی در این مجموعه مطرح شد، آن را پذیرفتم.
این بازیگر درباره نقطه تمایز «بهار شیراز» با دیگر مجموعه‌های کمدی خانوادگی تلویزیون نیز اظهار کرد: برای پاسخ دقیق به این پرسش، باید نظرسنجی عمومی انجام شود تا مشخص شود مخاطبان تا چه اندازه با این مجموعه ارتباط برقرار کرده‌اند. از میزان رضایت عمومی اطلاع دقیقی ندارم. به هر حال، هر گروهی که تولید یک اثر نمایشی را بر عهده می‌گیرد، با این انگیزه وارد کار می‌شود که محصولی قابل قبول و جذاب برای مخاطب ارائه کند. یکی از ویژگی‌هایی که در «بهار شیراز» بیشتر از برخی آثار مشابه به چشم می‌آید، اختلاف‌نظرهای متعدد میان اعضای خانواده است. شخصیت‌هایی که در ظاهر با یکدیگر اختلاف دارند، بر سر مسائل مختلف وارد بحث و کل‌کل می‌شوند و همین اختلاف‌ها زمینه شکل‌گیری سوءتفاهم‌ها و موقعیت‌های کمدی را فراهم می‌کند.
نکیسا تصریح کرد: «بهار شیراز» در مقایسه با برخی آثار دیگر تا اندازه‌ای از فضای واقع‌گرایانه فاصله گرفته و جنبه فانتزی آن پررنگ‌تر شده است. ممکن است مخاطب گاهی با خودش فکر کند آیا واقعاً امکان دارد اعضای یک خانواده تا این اندازه بر سر مسائل مختلف با یکدیگر بحث و جدل داشته باشند؟ میزان کل‌کل‌ها و اختلافات در این مجموعه کمی اغراق‌آمیز است و همین مسئله باعث شده وجه فانتزی کار بیشتر و واقع‌گرایی آن کمتر شود.
وی درباره پیام اصلی و دغدغه محوری سریال گفت: پیام اصلی سریال، کنار هم بودن اعضای خانواده و تقویت همدلی میان آن‌هاست. اعضای یک خانواده ممکن است با یکدیگر اختلاف‌نظر داشته باشند یا درگیر مسائل و مشکلات مختلفی شوند، ولی در نهایت باید هوای هم را داشته باشند و برای برطرف کردن سوءتفاهم‌ها تلاش کنند. این مجموعه به‌نوعی به بزرگ‌ترهای خانواده یادآوری می‌کند که در قبال فرزندان، عروس‌ها، دامادها و نوه‌ها مسئولیت دارند و باید نقش راهنما و آموزش‌دهنده را ایفا کنند. در عین حال، پدر و مادرها باید بتوانند با وجود تمام مشکلات و دغدغه‌هایی که در زندگی خانوادگی وجود دارد، فضایی شاد و مفرح ایجاد کنند. چنین فضایی می‌تواند بهانه‌ای برای نزدیک‌تر شدن اعضای خانواده و تقویت روابط عاطفی میان آن‌ها باشد. در واقع، هدف این است که خانواده با وجود تمام اختلاف‌ها و مسائل روزمره، همچنان پناهگاه و تکیه‌گاه اعضای خود باقی بماند.
نکیسا در ادامه درباره دلیل تماشای این مجموعه برای مخاطبانی که هنوز با فضای آن آشنا نشده‌اند، بیان کرد: امیدوارم مخاطبان این سریال را تماشا کنند و دست‌کم لبخندی بر لبشان بنشیند. گاهی افراد به دلیل دغدغه‌ها و مسائل روزمره به فرصتی نیاز دارند تا برای مدتی از فضای تکراری زندگی فاصله بگیرند و سرگرم شوند. «بهار شیراز» می‌تواند چنین فرصتی را برای مخاطب فراهم کند.
وی افزود: در کنار سرگرمی، ممکن است مخاطبان با دیدن برخی موقعیت‌ها به یاد اتفاقات مشابه در خانواده خودشان بیفتند و نوعی همذات‌پنداری با شخصیت‌ها داشته باشند. طبیعتاً اتفاقاتی که در سریال می‌بینیم به این شکل اغراق‌آمیز در زندگی واقعی رخ نمی‌دهند، ولی به هر حال هر خانواده‌ای ممکن است با نمونه‌هایی از این اختلاف‌ها و سوءتفاهم‌ها روبه‌رو شود. ویژگی آثار کمدی هم همین است که در شخصیت‌پردازی، دیالوگ‌ها و موقعیت‌ها اغراق می‌کنند تا فضای طنز شکل بگیرد. امیدوارم مخاطب در درجه اول از تماشای سریال لذت ببرد و برای دقایقی سرگرم شود.
این بازیگر درباره بازخوردهایی که از مخاطبان دریافت کرده است نیز گفت: زمانی که در ایام جنگ در شیراز حضور داشتم، بازخوردهایی از مردم دریافت کردم. بسیاری از آن‌ها من را شناخته بودند و درباره نقش عمه نیره با من صحبت می‌کردند.
وی افزود: با توجه به نقش‌های دیگری که پیش از این بازی کرده بودم، شخصیت نیره برای مخاطبان متفاوت به نظر می‌رسید. بعضی‌ها می‌گفتند تصور نمی‌کردند بتوانم چنین کاراکتری را بازی کنم؛ زنی که تا این اندازه حساس، وسواسی و مداخله‌گر است. از نگاه برخی مخاطبان، نیره گاهی بیش از اندازه در امور خانواده برادرش دخالت می‌کند و ممکن است فضای خانه را متشنج کند. با این حال، مجموعاً این تفاوت شخصیت برایشان جذاب بود. برای خود شیرازی‌ها هم پرداختن به یک خانواده با هویت و فرهنگ شیرازی جذابیت داشت، چون معمولاً مخاطبان دوست دارند ویژگی‌های شهر و فرهنگ خودشان را در آثار نمایشی ببینند.
وی در پایان درباره شباهت ظاهری و نوع بیان خود و قربان نجفی در ایفای نقش خواهر و برادر گفت: از نظر تصویری و آناتومی، انتخاب مناسبی بودیم. من و آقای قربان نجفی هر دو از قومیت ترک هستیم و از نظر پیشینه قومی و زبانی شباهت‌هایی داریم. همین نزدیکی ظاهری و فرهنگی کمک کرد رابطه خواهر و برادری نادر و نیره برای مخاطب باورپذیرتر باشد. شباهت‌های چهره‌ای و حتی نوع صحبت کردن و آرامش در بیان، در شکل‌گیری این ارتباط مؤثر بود و باعث شد مخاطب راحت‌تر نسبت خواهر و برادری این دو شخصیت را بپذیرد.
این مطلب بدون برچسب می باشد.
دیدگاه بسته شده است.